Θεολογικοπολιτική Πραγματεία

Το προνόμιο του λόγου και ο ελεύθερος θρησκευτικός στοχασμός χωρίς αυθεντίες, με εκτενή θεολογική, φιλοσοφική και ιστορική ανάλυση

Συγγραφέας:

Μπαρούχ Σπινόζα,

Διαθέσιμο κατόπιν παραγγελίας

Περιγραφή
Βιογραφικό Συγγραφέα
Αξιολογήσεις (0)
Περιεχόμενα

Περιγραφή

Διαθέσιμο για προπαραγγελία. Κυκλοφορεί απο τις 23/7.

«Από τούτο γνωρίζουμε ότι κατοικούμε σ’ Αυτόν και Αυτός σε μας, επειδή μας έδωσε το Πνεύμα Του».

(Α’ Ιωάννη 4, 13)

Ποια είναι η σχέση της πίστης και της θεολογίας με τη λογική και τη φιλοσοφία; Πόση ελευθερία έχει ο άνθρωπος να διαμορφώσει μια προσωπική θρησκεία και να στοχάζεται για τα θρησκευτικά ζητήματα; Ποια η σχέση της προφητείας με το φυσικό φως που διαθέτουν όλοι οι άνθρωποι; Γιατί και πώς ο «Λόγος του Θεού» είναι εγγεγραμμένος στο νου του ανθρώπου, ενώ η Βίβλος ως κείμενο μπορεί να περιέχει λάθη και ανακρίβειες; Πώς γράφτηκαν τα βιβλία της Βίβλου από μεταγενέστερους συγγραφείς, αντιγράφοντας -ακόμα και πρόχειρα- προγενέστερες πηγές; Πόση ελευθερία παραχωρεί η Πολιτεία στη θρησκεία και στη σκέψη ώστε να διατηρηθεί η ειρήνη; Αυτά είναι τα ερωτήματα που απαντά ρηξικέλευθα η Θεολογικοπολιτική Πραγματεία του Μπαρούχ Σπινόζα και γι’ αυτό προκάλεσε, δίχασε, αλλά εν τέλει θεμελίωσε τη νεωτερική σκέψη. Διακρίνει με τόλμη τη θρησκεία από τη φιλοσοφία, αναδεικνύοντας ότι σκοπός της πρώτης είναι η υπακοή και η αγάπη, ενώ της δεύτερης η αλήθεια. Ασκεί κριτική στη δογματική θεολογία και τους υπερασπιστές της, οι οποίοι κινούνται από ιδιοτελή κίνητρα ελέγχου του λαού. Διακηρύσσει ότι το φυσικό φως είναι χάρισμα του Θεού, με το οποίο μπορεί ο καθένας να λατρεύει το Θεό και να ερμηνεύει τη θρησκεία σύμφωνα με την ιδιοσυγκρασία του, χωρίς την ανάγκη αυθεντιών. Τέλος, απογυμνώνει τη Βίβλο από τις παραδοσιακές δογματικές ερμηνείες και την προσεγγίζει ιστορικά και κριτικά, ανοίγοντας το δρόμο για τη σύγχρονη ερμηνευτική και την ιστορικοκριτική μέθοδο.

Αυτή η έκδοση της Πραγματείας στα ελληνικά φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα πνευματικό εργαλείο χειραφέτησης, ωριμότητας και σοφίας, καθώς καλλιεργεί την αμφιβολία και διδάσκει τον αναγνώστη να μην ικανοποιείται με έτοιμες απαντήσεις, αλλά να ανοίξει τα φτερά του και να στοχάζεται ελεύθερα, ακολουθώντας τη λογική και την ελεύθερη κρίση του.

Μια διαχρονική μελέτη που υπερβαίνει τα όρια της φιλοσοφίας και της θεολογίας, φωτίζοντας τη σχέση ανθρώπου, πίστης και εξουσίας. Η Θεολογικοπολιτική Πραγματεία δεν προσφέρει έτοιμες απαντήσεις· προσκαλεί τον αναγνώστη σε μια προσωπική πορεία αναζήτησης, εκεί όπου το Ιερό συναντά τη βαθύτερη ανθρώπινη ανάγκη για νόημα.

Βιογραφικό Συγγραφέα

Ο Benedictus de Spinoza (αρχικά Baruch, Bento στα πορτογαλικά, το καθημερινό του όνομα· σημαίνει «ευλογημένος») γεννήθηκε στο Άμστερνταμ το 1632 από οικογένεια Πορτογάλων Εβραίων που είχαν καταφύγει στην Ολλανδία για να γλιτώσουν από την Ιερά Εξέταση. Από νωρίς έδειξε εξαιρετική ευφυΐα και φιλοσοφική τόλμη, γεγονός που τον έφερε σε σύγκρουση με τις θρησκευτικές αρχές, έτσι σε ηλικία είκοσι τριών ετών αφορίστηκε (cherem) από τη Συναγωγή και την εβραϊκή κοινότητα λόγω των ελευθερόφρονων ιδεών του. Έκτοτε διέμεινε κυρίως στο Ρίνσμπουργκ, τη Χάγη και για λίγο στο Βούρμπουργκ, ζώντας λιτά και εργαζόμενος ως λειαντής φακών, ενώ δεν αποδέχτηκε πανεπιστημιακές έδρες ή χρηματικές προσφορές. Απέφευγε τη δημοσιότητα, αλλά διατήρησε ένα μικρό κύκλο αφοσιωμένων φίλων, με τους οποίους συζητούσε φιλοσοφικά ζητήματα, και αφιερώθηκε στη φιλοσοφική μελέτη και τη συγγραφή. Η Θεολογικοπολιτική Πραγματεία εκδόθηκε ανώνυμα το 1670, ενώ η Ηθική του εκδόθηκε μετά θάνατον. Πέθανε το 1677 από φυματίωση. Η σκέψη του επηρέασε βαθιά το Διαφωτισμό και τη νεότερη φιλοσοφία, προωθώντας την ελευθερία της σκέψης, τον ορθολογισμό και την προσωπική θρησκεία, απαλλαγμένη από αυθεντίες.

Αξιολογήσεις (0)

Αξιολογήσεις

Δεν υπάρχει καμία αξιολόγηση ακόμη.

Μόνο συνδεδεμένοι πελάτες που έχουν αγοράσει αυτό το προϊόν μπορούν να αφήσουν μία αξιολόγηση.

Περιεχόμενα

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I | Περί προφητείας

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ | Περί προφητών

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ | Περί της κλήσης των Εβραίων και αν το χάρισμα της προφητείας ήταν ιδιαίτερο γι’ αυτούς

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV | Περί του θείου νόμου

ΚΕΦΑΛΑΙΟ V | Ο λόγος που καθιερώθηκαν οι τελετές· για ποιους και με ποιον τρόπο είναι απαραίτητη η πίστη στις ιστορικές αφηγήσεις

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI | Περί θαυμάτων

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII | Περί ερμηνείας της Γραφής

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIII | Αποδεικνύεται ότι η Πεντάτευχος, τα βιβλία του Ιησού του Ναυή, των Κριτών, της Ρουθ και τα Βασιλειών δεν είναι γραμμένα από τους ίδιους. Στη συνέχεια διερευνάται αν οι συγγραφείς τους ήταν περισσότεροι από ένας και ποιοι ήταν.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IX | Εξετάζονται άλλα ζητήματα για τα ίδια βιβλία, όπως αν ο Έσδρας έβαλε την τελευταία πινελιά και επίσης αν οι σημειώσεις που βρίσκονται στα περιθώρια των εβραϊκών κωδίκων αποτελούν διαφορετικές εκδοχές.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Χ | Εξετάζονται τα υπόλοιπα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης, σύμφωνα με την ίδια μέθοδο με τα προηγούμενα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ XI | Ερευνούμε αν οι απόστολοι έγραψαν τις επιστολές τους ως απόστολοι και προφήτες ή μάλλον ως διδάσκαλοι. Επίσης, εξηγούμε το αξίωμα των αποστόλων.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ XII | Ερευνάται και για ποιο λόγο η Γραφή αποκαλείται ιερή και λόγος του Θεού και τελικά αποδεικνύεται ότι έχει φτάσει σε εμάς ακέραιη στο βαθμό που περιέχει το λόγο του Θεού.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ XIII | Αποδεικνύεται ότι η Γραφή δεν διδάσκει τίποτα άλλο εκτός από τα απλούστερα και δεν αποσκοπεί σε τίποτα άλλο πέρα από την υπακοή. Δεν διδάσκει κάτι άλλο για τη θεία φύση, παρά μόνο αυτά που μπορούν να μιμηθούν οι άνθρωποι με ένα συγκεκριμένο τρόπο ζωής.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ XIV | Καθορίζεται τι είναι η πίστη κα ποιοι είναι οι πιστοί. Επίσης, τα θεμέλια της πίστης, η οποία τελικά διαχωρίζεται από τη φιλοσοφία.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ XV | Αποδεικνύεται ότι ούτε η θεολογία πρέπει να υποτάσσεται στη λογική ούτε η λογική στη θεολογία. Δείχνουμε, επίσης, το λόγο για τον οποίο είμαστε πεπεισμένοι για την αυθεντία της Αγίας Γραφής.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ XVI | Περί των θεμελίων της πολιτείας, των φυσικών και αστικών δικαιωμάτων του καθενός και των δικαιωμάτων των ανωτάτων αρχών.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ XVII | Αποδεικνύεται ότι κανείς δεν μπορε να μεταβιβάσει όλα τα δικαιώματά του στην ανώτατη αρχή, ούτε είναι απαραίτητο. Ποια ήταν η φύση της πολιτείας των Εβραίων την εποχή του Μωυσή και μετά το θάνατό του, πριν εκλέξουν βασιλείς, και ποια η υπεροχή της. Τέλος, οι λόγοι για τους οποίους η θεϊκή πολιτεία κατέρρευσε και με δυσκολία διατηρήθηκε χωρίς αναταραχές.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ XVIII | Συνάγουμε ορισμένες πολιτικές αρχές από την εβραϊκή πολιτεία και την ιστορία.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ XIX | Αποδεικνύεται ότι το δικαίωμα επί των θρησκευτικών θεμάτων ανήκει ολοκληρωτικά στις ανώτατες αρχές και ότι εάν θέλουμε να υπακούμε ορθά στο Θεό, η εξωτερική λατρεία της θρησκείας πρέπει να προσαρμόζεται στην ειρήνη της πολιτείας.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ XX | Αποδεικνύεται ότι σε μια ελεύθερη πολιτεία επιτρέπεται στον καθέναν και να σκέφτεται όπως θέλει και να εκφράζει αυτό που σκέφτεται.

Κατηγορίες: Πνεύμα, Θρησκεία, Όλα τα βιβλία

Συγγραφέας	Μπαρούχ Σπινόζα
Μετάφραση - Σχολιασμός	Ιωάννης Απειρανθίτης – Καλλιόπη Δρόσου
Σελίδες	480
Διαστάσεις	14×21 cm
Εκδοτικός Οίκος	Εκδόσεις Δαιδάλεος
ISBN	978-618-5992-03-3
Βάρος	0.5 kg